• Memory у Claude — нарэшце зроблена па-чалавечы

    Anthropic уключыў памяць у Claude для ўсіх, нават на бясплатным плане. Цяпер бот памятае вашу ролю, праекты, стыль кода і як з вамі размаўляць. Папярэдняя версія «Claude без кантэксту» — усё, забылі.

    Працуе гэта проста. Claude сам робіць зводку вашых размоваў і абнаўляе яе раз на 24 гадзіны. Кожны новы чат пачынаецца не з нуля, а з пэўным разуменьнем, хто вы і чым займаецеся. У кожнага праекта — свая ўласная памяць, якая не перасякаецца з іншымі. Зручна: рабочы праект не ляціць ў асабісты.

    Чаму гэта важна. Да гэтага моманту ШІ-асыстэнты былі як залётны калега: штораз трэба тлумачыць спачатку, хто ты, што робіш і чаму не хочаш смайлікі ў адказах. Цяпер Claude памятае, што ты пішаш на тарашкевіцы, любіш кароткія сказы і ненавідзіш пафас. Эканомія часу — велізарная.

    Пошук па старых чатах — асобная фіча на платных планах. Кажаш «а што мы абмяркоўвалі пра X тыдзень таму» — і ён падцягвае. Працуе праз RAG, бачна як выклік інструмэнту ў чаце.

    Кантроль поўны. Settings → Capabilities → View and edit memory — і бачыш увесь спіс, што ён пра цябе ведае. Можна выдаліць, паставіць на паўзу або абнуліць цалкам. Ёсьць інкогніта-чаты (іконка прывіда ў куце) — там нічога не захоўваецца. Выдаляеш размову — яе зьмест зьнікае з памяці за суткі.

    Бонус: можна імпартаваць памяць з іншых ШІ-асыстэнтаў і экспартаваць сваю ў бэкап. Пакуль экспэрымэнтальна, але ўжо працуе.

    Кантэкст тут такі. Гонка памяці паміж ChatGPT, Gemini і Claude ідзе ўжо год. OpenAI зрабіў сваю версію яшчэ ў 2024-м, але яна доўга была для платных. Anthropic падышоў інакш: адкрыў для ўсіх адразу, дадаў раздзяленьне па праектах (чаго ў ChatGPT няма) і даў нармальныя інструмэнты кіраваньня. Тэхналягічна — стандартны RAG плюс сумарызацыя, нічога магічнага. Практычна — сур’ёзны апгрэйд штодзённага досьведу. Асабліва калі вы рэдактар, праграміст або той, хто круціць адразу некалькі праектаў і стаміўся паўтараць ШІ адно і тое ж.

  • За 15 гадоў колькасьць навуковых артыкулаў пра ШІ вырасла ў 30 разоў. І гэта праблема

    Стэнфард выпусьціў штогадовы AI Index 2026 — і там цікавы парадокс. Навукоўцы накінуліся на ШІ як ніколі, але самыя крутыя ШІ-агенты ўсё яшчэ робяць складаныя задачы ўдвая горш за чалавека з PhD.

    Лічбы трывожаць. У 2025-м больш за 80 000 публікацыяў у прыродазнаўчых навуках згадалі ШІ — на 26% больш, чым летась. З 2010 года рост — у 30 разоў. Найбольш — у фізіцы (33 000 артыкулаў), найбольшы адсотак — у навуках пра Зямлю (9%).

    Зьявіліся і «fundation-мадэлі для навукі» — спэцыяльна навучаныя на велізарных датасэтах канкрэтнай галіны. Сярод свежых — AION-1 для астраноміі, навучаная на 200 мільёнах нябесных аб’ектаў. Класыфікуе галактыкі, ацэньвае іх уласьцівасьці. Год таму навукоўцы нават ня ведалі, што такія мадэлі існуюць.

    Але вось у чым прыкол. ШІ-агенты — тыя, што нібыта павінны самі рабіць шматкрокавыя экспэрымэнты — паказваюць сябе так сабе. Лепшыя зь іх набіраюць прыкладна палову ад балу чалавека-спэцыяліста. «Агенты цудоўныя, але мы яшчэ далёка ад таго, каб разумець, як іх эфэктыўна выкарыстоўваць», — кажа Ёлянда Гіл з Унівэрсытэта Паўднёвай Каліфорніі, якая вяла справаздачу.

    Скептычна настроены і Арвінд Нараянан з Прынстана: «Гэта адбываецца занадта хутка, навуковыя нормы ня пасьпяваюць адаптавацца, таму якасьць дасьледаваньняў пайшла ў піке». Гіл згаджаецца, што доказаў росту прадуктыўнасьці пакуль мала. Але дадае: «Калі забраць у навукоўцаў ШІ, будзе бунт. Значыць, у нечым ён дапамагае».

    Кантэкст просты: апошнія тры гады ўсе казалі, што ШІ вось-вось заменіць цэлыя сэгмэнты навуковай працы. Стэнфард паказвае рэальную карціну. ШІ ўжо ўсюды — у пошуку літаратуры, у апрацоўцы дадзеных, у генэрацыі гіпотэзаў. Але рабіць поўны цыкл дасьледаваньня самастойна ён яшчэ ня ўмее. Пакуль што гэта моцны асыстэнт, а ня калега. І галоўнае пытаньне на наступны год — ці паспеюць навуковыя стандарты дагнаць хуткасьць укараненьня. Бо калі не — атрымаем гару артыкулаў, якія ніхто ня здолее правільна перачытаць.

  • Wearables 2026: палова прылад сочыць за тваім здароўем, а ты — за імі


    У 2026-м кожная другая разумная прылада на тваім целе ўмее не толькі лічыць крокі, але і прадказваць хваробы. Рынак насімага ШІ — $55,7 мільярда. Гэта ўжо не цацка для гікаў.

    614 мільёнаў прылад паедзе да пакупнікоў сёлета. 40% зь іх — з ШІ «з заводу». Больш за палова ўсіх wearables ужо аналізуе пульс, сон, ЭКГ і ціха шэпча: «брат, схадзі да доктара».

    Асобна — медыцына. $117,4 мільярда, поўны сур’ёз: маніторынг хранічных захворваньняў, прагнозы, алерты. Гадзіньнік ператвараецца ў фельчара, які заўжды з табою.

    Яшчэ гадоў пяць таму «разумны» гадзіньнік умеў дзьве рэчы: паказваць час і вібраваць на імэйл. Цяпер унутры — мадэлі, якія параўноўваюць твае паказчыкі з мільёнамі іншых і заўважаюць адхіленьні раней за цябе самога. Apple, Samsung, Google, Huawei і дзясяткі стартапаў ткнулі ШІ ў кожны датчык. Таму што менавіта здароўе аказалася той фічай, за якую людзі гатовыя плаціць. Не за новы цыфэрблат — за спакой.

    Медыцынскі сэгмэнт расьце хутчэй за ўвесь wearables-рынак. Мяжа паміж «фітнес-трэкерам» і «медыцынскай прыладай» расплываецца. ФДА ў ЗША ўжо сэртыфікуе ЭКГ на спажывецкіх гадзіньніках. Далей — больш.